Samengevat

We zijn alweer donderdag, en ook nu hebben we een paar verhalen voor jullie in petto!
Laten we eens terugblikken op het weekend..

Zaterdag: Enkele Erasmussers organiseerden een skitripje naar de bergen. Na veel getwijfel besloot Ellen om mee te gaan, Inge bleef echter thuis wegens haar eeuwige haat-relatie met het meteorologisch verschijnsel.
We vertrokken om acht uur 's morgens met het minibusje dat ons naar het skioord zou brengen.

In het minibusje

Het was een helse tocht door de bergen, het was verschrikkelijk aan het sneeuwen en enkele keren mochten we niet meer verder rijden omdat de weg nog niet sneeuwvrij gemaakt was.

Sneeuw, sneeuw, sneeuw

Na een rit die dubbel zo lang duurde als gepland kwamen we aan in het skioord. 

Omdat we met vijf waren die nog niet konden skiën besloten we om te betalen voor een skiles.

Twee uur en slechts enkele valpartijen later werden we van nitwit tot amateur gekroond.

Dit werd gevierd met Tsipouro, Glühwein en een hotdog. 

Amateurs

Zondag: Dit is de dag die we voor altijd zullen herinneren als 'het afscheid van Unal'. De Erasmuservaring van onze Turkse vriend zit er namelijk op. Met veel getoeter verliet hij de campus.
Tot in Istanbul, Unal!

Maandag: Een dag zoals de andere: Griekse les van 9 tot 12, gevolgd door een zoektocht naar de Lidl -die we uiteindelijk niet gevonden hebben- we waren wat bang om de weg te vragen, aangezien dit een Duitse winkelketen is (Duitsers en dan vooral Merckel zijn hier niet geliefd).

Dinsdag: Valentijntjesdag! We stonden op om naar de Griekse les te gaan, maar wat lag er daar in onze keuken? Allemaal koekjes in een hartjesvorm! Mmmm bedankt Pauline!
Na de Griekse les was het shoppingstijd! Ook kochten we onze carnavalskledij. Foto's volgen...
Inge was in een gezonde bui en besloot om broccoli-soep te maken. De soep viel alvast in de smaak, want ze was op in no time!

Woensdag: Studeerdag plus gymdag.

Donderdag: Tsiknopempti! Dit wil zeggen 'grill donderdag'. Vanaf vandaag start de eerste dag van de carnavalsperiode. Het is de traditie om op deze dag alleen maar gegrild vlees te eten. Vanavond hebben we geboekt in een restaurant waar we dus alleen maar vlees gaan eten en wijn gaan drinken. Dit alles in carnavalskledij. Foto's volgen...

Ziezo, jullie zijn terug op de hoogte van onze dolle fratsen, toedeloe en houd u goe

Stavros en Madam Toertjes spelen voor toeristje

Het stadscentrum hebben we alleen nog maar in het donker gezien, tijdens verscheidene uitstapjes.
We hadden al besloten om het centrum eens overdag te gaan bezoeken, alleen was dat niet het plan op donderdag 9 februari...
We zouden naar de Jumbo gaan en dan gewoon terug naar onze kamers. De opmerkzame lezer ziet het al 'we zouden'...
We namen de bus hier op de campus, en wat bleek, de bus reed niet via Jumbo, maar reed door een wijk die we nog nooit gezien hadden. Een wijk waarin de huizen allerlei kleuren hadden: blauw, geel, roze,.. En waar de kleine groentewinkeltjes zich dicht bij elkaar bevonden. We hadden het gezelschap van Unal (zie vorig bericht) en Jule (een Duits Erasmusmeisje).
We besloten gewoon door te rijden naar het centrum, jaja het centrum!

Centrum overdag

Het was prachtig weer. 'T was de eerste dag dat we zo mooi weer hadden gehad. De zon scheen volop, dat zorgde voor een fantastisch schouwspel op de toppen van de bergen die omringd waren met wolken.
We zouden eerst een beetje winkelen, maar aangezien ze hier ook de fameuze siësta houden, zat dat er niet in. Dus dan gingen we maar voor toeristje spelen. We bezochten het kasteel dat uitkijkt op het grote meer, in dat kasteel waren er allemaal kleine huisjes, het was precies een dorpje op zich.

Het kasteel

Van toeristje spelen krijg je honger, we bleven in hetzelfde thema en gingen Souvlaki/σουβλακι eten. 

De toerist in ons was nog niet voldaan. In het grote meer bevindt zich een eilandje, als echte toerist moet je dat natuurlijk ook gezien hebben. De beslissing was dus snel gemaakt voor ons. We besloten een overzetbootje te nemen naar het eiland. 

Het meer

Het bootje maakte enorm veel lawaai, waardoor je het gevoel had dat je over het water aan 't racen was. Maar niets was minder waar, we gingen aan slakkentempo vooruit. Na een kwartier bereikten we het eiland.

Op de overzetboot

Het eiland was eigenlijk een soort van zeer klein dorpje dat duidelijk leeft van toerisme. Overal zag je kleine winkeltjes waar je waterpijpen, typische geweren, juwelen, ... kon kopen. Er was ook een winkeltje dat typisch Grieks snoepgoed en Griekse drank verkoopt. Een zeer vriendelijke vrouw sprak ons aan en liet ons van alles proeven. 

Na een halfuurtje rondwandelen hadden we het wel gezien. We dronken nog een koffie en keerden terug naar 'het vasteland', dit keer met een veel grotere boot!

Veel grotere boot

Het werd al snel donker, dus besloten we dan maar 'voor echt' naar de Jumbo te gaan. Enkele euro's armer kwamen we dan terug aan op de campus. De toerist in ons was tevreden en voldaan. 

Vrijdag hadden we dan weer Griekse les. Dit keer niet van Spyros, maar van een madammeke. Een madammeke die zeer strikt het handboek volgt, en veel te vlug ging. Nog voor wij goed en wel kunnen lezen en Grieks kunnen verstaan, moeten we al werkwoorden vervoegen en de akkusatief en nominatief in het Grieks toepassen (voor de leken onder jullie lezers: dit is iets dat we in de Nederlandse taal niet kennen, bijgevolg is dit iets moeilijk voor ons en vooral dan wanneer we geen flauw benul hebben wat de zin betekent die we net gelezen hebben).

Later hadden we een afspraak met onze professor om onze learning agreement in orde te maken. Naar Griekse gewoonte zaten we daar maar te wachten en te wachten om dan te horen dat de professor niet meer aanwezig was. 

Gelukkig was een andere professor zo vriendelijk om samen met ons de learning agreement vast te leggen. Hij kon geen Engels, enkel Grieks en Duits (dit is een vreemde combinatie die hier vaak voorkomt), dus speelde zijn secretaresse voor tolk. Twee uur en een lege maag later was onze learning agreement een bijna feit! We moeten onze professoren nog contacteren om te horen of we een paper moeten schrijven en of er in  de lessen een verplichte aanwezigheid geldt.

Eind februari is het hier carnaval, dit wordt op sommige plaatsen zeer uitbundig gevierd. En dan vooral in Patras, daarom hebben we besloten om carnaval daar te gaan vieren, uiteraard in aangepaste kledij! Foto's zullen ongetwijfeld volgen!

Φιλάκια/ kusjes

Madam Toertjes en Stavros.

Alfa Beta Gamma

Γεια σας!
ειμαστε πολυ καλα!

Een week geleden vertrokken we uit België, op naar het grote avontuur dat ons in Ioannina te wachten stond. Avontuur hebben we reeds gehad, zie de vorige berichten.

Sinds maandag zijn we begonnen met de Griekse les.
We zijn gestart met het alfabet, ziehier:

Dinsdag jaagde meneer Spiros er meteen 3 hoofdstukken door. Het studeren is begonnen!

Door al het Engels, Nederlands en Grieks slaan we alle talen door elkaar, we kun nie meer klap nie.

Maandagavond zijn we met de 2 couchsurfers van de buurman Retsina/ Ρετσίνα gaan drinken, dit is een traditionele Griekse wijn.

We beginnen al volop te plannen. In april zouden we met de andere Erasmussers naar Istanbul gaan, daar worden we door een persoonlijke gids rondgeleid, Unal de Turk (Unal is Turks voor: Be famous).
We hebben hem leren kennen hier op de campus, hij is werkelijk overal, een beetje zoals 'Waar is Wally'.

Unal geeft een rondleiding in the dorms

If you ever need a Turkish guide...

Verder eten we veel croques, maar mama/Woody en papa's wees niet ongerust, ook fruit passeert de revue.

Er is hier intussen nog een Duits meisje gestrand, we verwachten nog 12 andere Erasmussers.

Oja, de Stavros heeft eindelijk een eigen permanente kamer hier in de Erasmusblok!

Groeten in Belgenland,

Vanuit Bijna-failliet-land,

Ellen en Inge

Over sigá-sigá, tsipouro en Jumbo

Hallo allemaal!


We zijn ondertussen al de derde dag hier in Janinna (zo wordt dat hier gezegd). Onze Stavros is intussen al verhuisd naar een tweepersoonskamer voor enkele dagen, dit als noodoplossing. 


Tussen de regenbuien door zagen we ook een mooie regenboog met als achtergrond de besneeuwde bergen, ziehier bewijs:

Herkenbaar Heleentje Baert?

Het is ons al snel duidelijk geworden dat alles hier op 't gemak verloopt, in 't Grieks: sigá-sigá, van vuilniskar tot avondmaal, van contactpersoon tot vervoor, ... Sigá-sigá!

Gisteren leerden we de nationale sterke drank kennen: Tsipouro (zie foto). Madam toertjes begon er spontaan toertjes van te lopen. De Stavros was er wel voor te vinden en besloot om mee te doen aan ronde 2.
Verwacht ons maar moddervet terug, want bij elk drankje krijg je een bord eten. Bijvoorbeeld: kaas en salami, frieten, een blok raar vlees, ...

Een blok raar vlees

Tsipouro

Deze namiddag bezochten we de Griekse variant van Blokker, maar dan 100 keer groter: JUMBO. Alles was er spotgoedkoop en onze mandjes lagen al snel vol met kuisproducten, wasmiddelen en eetgerei.

Binnenkort wordt hier ook Carnaval gevierd, de Jumbo lag dan ook werkelijk VOL met verkleedkleren! 

Vriendelijke groet.

Stavros en Madam Toertjes.

Madam toertjes en Stavros op avontuur- deel 1

Amai mijne frak! Jaja, mijn frak!
Na bijna 24 uur onderweg te zijn, hebben we eindelijk onze bestemming bereikt! En wat voor één! 30 cm sneeuw om precies te zijn...

Het begon allemaal toen onze tweede vlucht gecancelled werd, jaja gecancelled... Door de plotse sneeuwstorm. We haalden onze social skills naar boven en konden achterhalen dat we ook met de bus naar Ioannina konden. Na een busrit van een uur, jaja een uur, kwamen we aan in een donker station genaamd Kiffisos. Daar zou een bus ons naar Ioannina brengen. €40 armer en 9u later kwamen we om 7u 's morgens aan in Ioannina.
De zoektocht naar een taxi werd belemmerd en daarom besloten we om onze hippie-skills boven te halen en op zoek te gaan naar een lift. "Gaan we liften? Jaja, we gaan liften..."

In een oogwenk stopte er een toffe man in een veel te kleine auto. Madam toertjes moest op haar valies op de achterbank zitten, met een dubbelgevouwde Madam toertjes als gevolg.
Deze man was zo vriendelijk om onze sleutel op te halen. We kregen twee geheimzinnige enveloppen....
Hiermee werd al snel duidelijk dat Madam toertjes en Stavros niet in hetzelfde gebouw zouden verblijven.

Daarbij moet vermeld worden (voor de tweede maal) dat er reeds 30cm sneeuw lag. De functie van de valies op wieltjes gaat daarmee volledig verloren, samengevat: blaren op de handen van het voortsleuren van een 20kg zwaar wegende valies.
400m verder, veel toertjes en drie kwartier later, kwamen we aan in Madam toertjes haar kamer. Alles zag er piekfijn uit. De Erasmusstudenten op de gang kwamen ons spontaan verwelkomen en boden ons een ontbijt aan.

Toen was het tijd om Stavros haar kamer te gaan zoeken. We besloten de valiezen nog niet mee te nemen.
We kwamen aan in een donker gebouw vol graffiti (eeeeeiiik graffiti). Stavros stak de sleutel in het slot en opende de deur...
Een matig verlichte kamer, een bruine vloer (die beige zou moeten zijn), een beschimmelde badkamer en een doorgezakte matras kwamen ons tegemoet.

Tot op heden is dit probleem nog niet opgelost, maar momenteel zullen Madam toertjes en Stavros de luxe-kamer delen.
Aan jullie om uit te zoeken wie Madam toertjes en wie Stavros is...

Gegroet Madam toertjes en Stavros