Bologna

Previously on Ellen en Ingel in Ioannina

Onze paasvakantie was dus redelijk druk, we bezochten Judith Snoeck in Xanthi en vertrokken dan samen met haar en Nuria naar Istanbul.

We waren amper 6 dagen terug 'thuis' toen we het vliegtuig richting Italië namen! Bologna Baby!

Bologna, 24 april- 1 mei
De vriend van Julia doet zijn Erasmus in Bologna en we besloten hem eens een bezoekje te brengen. (Thank God for Ryanair: 40 euro voor een retourtje).

We kunnen hier ELLENLANGE verhalen over schrijven, maar we zullen het proberen kort te houden.

Hier in Griekenland zijn de mensen behoorlijk Zuiders qua mentaliteit. Dit zijnde: te laat komen ('Siga Siga'), wat slordig in de ordening van huizen, straten, enzoverder.

Dinsdag 24 april kwamen we aan in Bologna.
Het eerste halfuur in Italië dachten we echt dat we terug in België waren. De auto's volgden netjes de verkeersregels, alle huizen waren mooi geordend en de mensen waren iets meer gesloten maar daarom niet minder vriendelijk.

Eens aangekomen in Lucas' flat wisten we dat we in het pizzaland waren.

Inge en de typische Italiaanse flat

We kregen onze persoonlijke benedenverdieping toegewezen en vertrokken nadien om een pizza te gaan eten...

Pizza time!

25 april staat in Italië bekend als 'Liberation day'. Men viert dan de bevrijding van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog en dit gaat gepaard met één groot 'peace-festival'.

We namen de trein richting het peace-dorpje en kregen te horen dat het festival bovenop een berg was.

Dit leek ons een eitje, we waren in topvorm, de zon scheen, iedereen was gelukkig, dus we besloten zoals vele andere jongeren om de berg te beklimmen en niet met de gratis shuttlebussen te gaan.

Maar de zon scheen en de berg was hoog. Veel te hoog. 

De beklimming duurde uiteindelijk 2 uur, maar eens aangekomen waren we oh zo content.

Voor de West-Vlamingen onder ons: het festival kon je vergelijken met Dranouter, de Oost-Vlamingen kunnen dit festival linken met CopaCobana. 

Er waren optredens van enkele bands, er was typisch festivaleten en ook de Dixie-wc's waren van de partij.

                                       

                                                        Liberation day op Monte Sole

26 april is geen speciale dag in Italië, maar voor ons werd het wel de 'Tortelloni-dag'. 

Als echte italianen maakten we Tortelloni.

                                         

                                                                     We're professionals

Zaterdag 28 april werd nogmaals een dag waar we onze kuiten mochten smeren.

Giovanni -een vriend van Lucas- was jarig. Hij gaf een feestje in zijn ouderlijk huis, ergens bij de kerk San Luca. Maar San Luca ligt op de hoogste berg van Bologna, en dit zijn de trappen die we moesten beklimmen:

                                               

                                                                      Klim, klim, klim

Veel gepuf en gezweet later kwamen we toe op zijn feestje. We waren net te laat voor de BBQ, maar we konden wel nog overheerlijke Sangria drinken!

Zondag 29 april. De voetbalploeg van Bologna speelt vandaag tegen Genoa. Veel geroep, gezang en adrenaline.

Bologna won met 3-2. Dit zag er ongeveer zo uit:

Forca Bologna

Vlaggen overal 

Onze laatste dag in Bologna werd een tripje naar Firenze. Jammergenoeg regende het bijna de hele dag door en hebben we niet zoveel gedaan. Behalve (alweer) pizza gegeten en een beetje geshopt.

Toch probeerden we onze culturele bagage wat groter te maken.

                                                 

                                                           Culturele bagage

                                       

                                                         De regen was even gaan liggen

Ondertussen zijn we terug in Ioannina. Onze blog zijn we wat uit het oog verloren, maar binnenkort geven we jullie een update van onze voorbije weken hier.

Easter holiday

On the road - 6 tot 17 april

Omdat Grieken orthodox zijn begon de paasvakantie een weekje later dan in België.
Een trip naar Istanbul staat al sinds februari op ons verlanglijstje en ook Judith Snoeck wou deze metropool bezoeken.
We legden onze agenda's samen en besloten om er samen met Nuria (Spaanse Erasmusser) een rondreisje van te maken.

Xanthi- 6 tot 8 april

Op 6 april kwamen we aan in Xanthi. Dit is een stad in het Noorden van Griekenland waar Judith stage doet.
We bezochten samen met 'Miss Judith' de school waar ze les geeft. In de leraarskamer werd ons meteen een hoop lekkers aangeboden.
Nadat we volgepropt waren met lokale specialiteiten mochten we een les Beeld in het eerste leerjaar bijwonen.
De creatieve vrijheid van de kinderen werd beperkt tot het inkleuren van een kleurplaat..
Ook de speeltijd duurde verdacht lang, maar ja het was tenslotte de laatste dag voor de paasvakantie, iedereen   was wat uitgelaten.

Ingang van de school

Op zaterdag was het heel zonnig en we besloten om te picknicken aan de rivier. Gepakt en gezakt begonnen we aan de rotsachtige afdaling, want ons Judith wist een mooi plekje waar je goed kan zonnen.

Eens geïnstalleerd hoorden we geruis in het struikgewas. Het was... een labrador!

Het arme beestje was helemaal uitgehongerd en we gaven hem een deel van ons middagmaal.

Het viel ons op dat de hond goed gemanierd was en we dachten dat hij misschien was achtergelaten aan de rivier omdat zijn baasje door de crisis niet meer voor hem kon zorgen.

Judith en 'Esteban' 

Twee uur later gingen we op verplaatsing. En rara, de hond volgde ons. We gingen een koffie drinken, en zelf op het terras kwam de hond gewoon naast ons zitten. 

Onze witte stalker

Na de koffie gingen we terug naar Judith haar appartement. Het was een lange wandeling van 20 minuten en de hond bleef ons maar vrolijk volgen.

Maar net toen we in de straat van Judith aankwamen kruisten we een meisje die heel grote ogen trok.

'SUMMER??'

De hond vloog het meisje in de armen en wij stonden daar wat verbaasd bij.

Blijkbaar was 'Summer' al 10 dagen vermist. Wij hebben hem dus terug naar de juiste straat gebracht (what are the odds!)

Na dit happily ever after- verhaal begon ons avontuur richting Istanbul!

Istanbul - 9 tot16 april

We vertrokken op zondag rond 22 uur en zouden maandag rond 8 uur toekomen. Een nachtbus dus. We zagen er al tegenop, maar dat was nergens voor nodig want elke stoel had zijn eigen tv'tje. Ook kwam er een soort butler langs met gratis thee en water. 

Het enige irritante was de grenscontrole, Turkije is geen Schengenland dus moesten we een paar keer uitstappen voor pasportcontrole en om een Turks visa te kopen.

Zoals we eerder al vermeld hebben is onze vriend Unal een gids in Istanbul. Toen hij in februari terug naar Turkije vertrok beloofde hij ons te gidsen in Istanbul. En Unal is een man van zijn woord.

Hij nam ons mee naar Ayasofya mosque, the Spice Market, Grand Bazaar en enkele andere toeristische trekpleisters. 

Zoals een echte gids vertelde hij over de geschiedenis van Istanbul. 

Gids Unal in Ayasofya

Judith voldeed niet aan de normen om een moskee te betreden en moest een blauw doek rond haar benen wikkelen. 

Verder nam hij ons mee naar enkele traditionele restaurantjes en ook de Turkse Erasmusmeisjes (die toevallig ook in Istanbul waren) leerden ons dé Turkse pizza 'Lahmacun' kennen. Zeer lekker!

Normaal gingen we Easter heel traditioneel in Volos vieren (een Griekse stad waar Julia haar grootmoeder woont). Jammergenoeg  ging dit niet door en daarom besloten we om nog 3 dagen langer in Istanbul te blijven.

Andere avonturen waren: Mongolische karaoke in onze hostel, Rumikub spelen op het dak van een café, boottocht op de Bosporus, een kakkerlak dood meppen, veel thee drinken, veel shoppen, ..

Met Unal en de Turkse meisje

Spicemarket

Mongolen en karaoke

Meer karaoke

Boottocht op de Bosporus

Aziatische deel van Istanbul

Inge, Judith en de Bosporus 

Tijd om te bidden

Vitamientjes

Turkse Rumikub en thee met onze nieuwe vriend Kamal

Terug in Ioannina - 17 tot 24 april

Ondertussen zijn we terug 'thuis'. Op 5 andere Erasmussers na is de campus hier volledig leeg. Daar het paasvakantie is zitten alle Grieken in hun geboortestad. Ook de werkmensen, want de verwarming slaat hier niet meer aan en er is enkel warm water rond 20 uur. 

Inge haar ouders zijn gisteren toegekomen in Ioannina en deze ochtend zijn ze samen in hun gehuurde Fiat Panda vertrokken richting Corfu, om er het weekend door te brengen.

Maandag moeten naar de Griekse les en moeten we nog wat papierwerk in orde brengen, dinsdag vertrekken we richting Italië, Bologna!

Even vermelden dat van de 5 papers toch al 2 papers helemaal afgewerkt zijn. 

Tot snel!

Over feesten, reizen en feesten!

Zaterdag 17 maart: Saint-Patricks day!


Volgens Wikipedia: 'de nationale feestdag van Ierland, Noord-Ierland, Montserrat en van de Canadese provincie Labrador en Newfoundland'. Opnieuw een reden om te feesten, dus laten de Erasmussers dat hier niet aan hun neus voorbij gaan! Er was een dresscode: iedereen moest iets groen aanhebben! We kochten samen ook een barbecue, heel wat bier en het werd een heus eetfestijn dat begon om 16u en eindigde rond middernacht!

Veel eten!

Maandag 19 en dinsdag 20 maart: Corfu euh... Lefkada baby!

Op zondagavond besloten we (alweer heel spontaan) om naar Corfu te gaan. We namen maandagochtend om 10u de bus richting Igoumenitsa, want vandaar vertrekt de boot naar Corfu (voor de onwetenden onder ons: Corfu is dus een eiland). Toen we aankwamen in de haven, sprak er ons een man aan die ons ons een taxiboot wou aansmeren. We begrepen het allemaal niet al te goed, maar al snel bleek dat er alweer een heuse staking aan de gang was. En dit keer was het de haven van Igoumenitsa die staakte. 

Wij terug naar het busstation, op zoek naar een andere bestemming. Lefkada (ook een eiland) dan maar! 12u33: we vragen een ticket naar Lefkada, helaas was deze bus 3 minuten eerder vertrokken. Feest...

Er waren dan nog twee opties: terugkeren naar Ioannina (nee dus) en een auto huren.

De aandachtige lezer zal dus al begrepen hebben dat we voor de tweede optie gekozen hebben. Helaas was er een derde (of is het intussen al vierde) probleem: we waren met 6...

Wat niet weet, niet deert. Dus bleven er twee onder ons buiten wachten, zodat de man van de autoverhuur geen probleem kon maken.. Na een rit van twee uur in een veel te kleine Fiat Panda, kwamen we aan in Lefkada!

 Lefkada baby!

 Veel te kleine Fiat Panda

Met zes in de auto

Net aangekomen, dus op zoek naar een hotel. Al snel vonden we iets goedkoop, zodat we onze toebehoren konden droppen en eindelijk iets konden gaan doen!

We wouden nog wat van de zon geniete dus was de beslissing snel gemaakt: op naar het strand! 

We vonden een prachtig strand, volledig uit de wind, lekker warm en ongelooflijk helder blauw water! 

 Prachtig strand

 Zotten in het water

Ellen heeft koude voetjes

We sloten de eerste dag Lefkada af met een zonsondergang en enkele pintjes.
Wat later gingen we gaan eten op restaurant, 't was dik in orde! Met ronde buikjes keerden we terug naar het hotel om te dromen over onze eerste dag...

  Zonsondergang

 Jammie, jammie!

De tweede dag in Lefkada gingen we het centrum verkennen. Shoppen hoorde daar natuurlijk ook bij! 

Het centrum was heel gezellig: kleine straatjes, de huizen waren in alle kleuren van de regenboog geverfd. Echt de moeite! In de namiddag gingen we naar een ander strand, daar hebben Inge en Lucas een heuse barbecue gemaakt! BARBECUE BABY! 

Leuk steegje

Ellen blaast even uit

Kleurrijk huisje

Barbecue

Feta en worstjes stonden op het menu

Panoramaatje

'T was dan alweer tijd om naar huis te gaan. Bye bye Lefkada, hope to see you again!

Woensdag 21 maart: DE LENTE (oh en toevallig ook Ellens verjaardag)

Aangekomen van Lefkada, gingen we in de keuken aftellen voor Ellens verjaardag.

Inge had voor vuurwerkstokjes en partpoppers gezorgd (want Ellen is zot van partypoppers)!

Aangezien we allen zeer moe waren, besloten we vroeg te gaan slapen zodat we fit waren voor de volgende dag, en de andere verrassingen voor Ellen...

Birthday girl!

De dag van de grote verrassing was aangebroken: we hadden een bezoeker! Judith was rond 15u gearriveerd vanuit Xanthi, Ellen wist van niets...

Toen ze Judith zag staan in onze keuken, kon ze maar 1 ding zeggen: 'Moh, Judith wa doeje gie iere?!'

Judith bracht een verjaardagstaart mee, dus het eetfestijn kon (alweer) gaan beginnen!

Bezoeker Judith

's Avonds was er een heus feestje gepland! We toverden de keuken om tot een echte kinderfuifzaal, we zorgden voor speakers en een dj! We speelden samen beerpong, en Ellen kreeg cadeautjes!

Beerpong

Julia en Inge hadden het in hun hoofd gehaald om Ellen eens te verrassen. 

We hebben ingebroken in Ellens kamer en hebben daar alles eens door elkaar gehaald: laptop op z'n kop met een T-shirt aan, matras omgekeerd, pyjama mooi geëtaleerd... Tot plots Ellen binnenkwam, Julia en Inge verstopten zich in de douche, wat zorgde voor een extra verrassing! Ellen sprong 5m in de lucht toen ze ons daar ontdekte! 

I surrender to the fools who did this to me!

Wie kan feesten, moet ook opruimen... Hier enkele mooie plaatjes van het gekuis:

Feesten en kuisen

Ellen aan het werk!

Zo tot zover een update van de laatste dagen van maart. Ellen is vandaag vertrokken naar Thessaloniki om er haar zus en Woody te zien. 

Donderdag gaan Inge en Ellen op bezoek bij Judith in Xanthi. Vanuit Xanthi vertrekken we dan naar Istanbul.

(Toch nog even vermelden dat tussen al dit gefeest door er ook nog tijd wordt gemaakt om aan onze papers te werken)

Veel liefs en tot binnenkort!

Spring is coming!

Thessaloniki- 3 en 4 maart

Op een zonnige vrijdagmiddag besloten we om samen met Joulia het weekend in Thessaloniki door te brengen.

Dit is -na Athene- de grootste stad van Griekenland.

We vonden een leuke hostel op het internet en in no time waren we in Thessaloniki.

Uitzicht vanuit onze kamer

Op zaterdag gingen we shoppen. Echt shop till we drop: van 12 tot 19 uur. 

's Avonds hadden we zin in een typisch Grieks avondmaal.

Omdat het aanbod aan restaurants te groot was, vroegen we om raad bij de eigenaar van de hostel.

Hij stuurde ons naar een klein, gezellig restaurantje.

Joulia is half- Grieks en kent de Griekse gewoontes als geen ander. Zo wist ze ons te vertellen dat de Grieken altijd vele, kleine borden bestellen en die dan in het midden van de tafel zetten. Zo kan iedereen eens van alles proeven.

Zo gezegd, zo gedaan. Onze tafel stond vol met 10 verschillende bordjes, van Tzatziki tot gegrilde courgettes.

Op zondag slenterden we wat rond in de oude stad. We klommen helemaal tot boven waar we een schitterend uitzicht hadden van Thessaloniki.

Het uitzicht

Inge de toerist

Uitzicht tijdens het afdalen

International dinner- 9 maart

ESN is een groep vrijwilligers die zich bekommert om de 'social calendar' van de Erasmussers.

Op 9 maart had ESN een international dinner gepland.

Dit houdt in: iedereen kookt of bakt iets typisch aan hun land, en op het einde moet iedereen zijn top 3 opschrijven.

Een beetje zoals 'Komen eten' dus.

Omdat België van die lekkere chocolade heeft besloten we om chocomousse te maken. Inge kreeg al snel een bakkersrecept doorgemaild en het opkloppen van eiwitten en room kon beginnen...

Klop, klop, klop

Het werd een heus eetfestijn, en ra ra, wie viel er in de prijzen?

We werden derdes! 

Euforie!

Ziezo, onze verhalen zijn verteld.

Dit kunnen jullie de volgende keer verwachten: St Patrick's day en Ellen's verjaardag.

Jullie krijgen alvast een voorsmaakje: